SID

suicide, always fun

We need more Flashmobs like this

Hier ligt Poot
Hij is dood.

—de schoolmeester

Loenatik de moevie

Ein Schluck vom schwarzen Kaffee macht mich wach.
Dein roter Mund berührt mich sacht.
In diesem Augenblick, es klickt, geht die gelbe Sonne auf:

Es ist, was es ist, sagt die Liebe
Was es ist, fragt der Verstand.
Wohin es geht, das woll’n wir wissen

Indien ik rijk wilde worden zou ik een scabreus boek schrijven en er daarna onder een schuilnaam uit alle macht tegen te keer gaan

—Godfried Bomans

Elk voortduren van een door het lustprincipe vurig gewenste situatie levert niet meer op dan een lauw welbehagen; wij zijn zo gemaakt dat wij alleen intens kunnen genieten van het contrast en maar heel weinig van de toestand zelf.

—Freud, S. - Het onbehagen in de cultuur - p 472 (via lieven)

Op de schilderijen van de Nederlandse zeventiende-eeuwse schilders was de Goudse pijp nog een vanitassymbool. Zo vereeuwigde Jan Steen een hoerenloper, naast een lichtekooi op een bed gevlijd. Het stenen pijpje slingert als embleem van ijdelheid en ledigheid op de grond. In het Europa van de negentiende en twintigste eeuw werden sigaar en sigaret de attributen van het vrijgevochten individu. Het zwierig opsteken van een sigaret was voor vrouwen een uitdrukking van emancipatie, het teken dat ze het juk van hun sociale beperkingen van zich afwierpen. Maar bovenal had het roken een sensuele betekenis. Hoe hadden Marlene Dietrich en Lauren Bacall vamps kunnen worden, als ze zich niet in zwoele rookwolken hadden gehuld en het fallische witte staafje niet nonchalant tussen hun lippen had gebungeld? En James Dean was geen rebel without a cause geweest zonder een achteloze peuk in de hand. Sigaretten hebben een eigen esthetiek: het slanke witte buisje, de gloeiende kegel aan het eind, de omhoog kringelende rook.
En dan de schoonheid van het roken zelf: het trage gebaar waarmee het staafje naar de mond wordt gebracht, de bestudeerde trekjes het magische ritueel…